vrijdag 12 februari 2010

12-02-2010

Vervolg over Vrijheid van meningsuiting.......

Vanwege mijn interesse in de vrijheid van meningsuiting die, wat mij betreft, nauwelijks aan grenzen hoeft te voldoen, nog even een klein berichtje. Vrijheid van meningsuiting zou, wat mij betreft, een onaantastbaar begrip moeten zijn.  Mits er een weerwoord mogelijk is.   Waar heb ik dat eerder gelezen?
Een veel gehoorde opmerking is dat als we komen aan de vrijheid van anderen er spelregels dienen te worden opgesteld. Maar hierbij dienen we onszelf de vraag te stellen wat het betekent wanneer je aan iemands vrijheid komt. Mijn vrijheid is mogelijk een andere dan die van u.  Spreken we van aantasting van vrijheid wanneer de meerderheid van het Nederlandse volk zich over iets aangesproken voelt of is er al sprake van aantasting van vrijheid indien een minderheid zich beledigd voelt.
 Kom je met een bepaalde uitspraak aan iemands vrijheid? Die vrijheid maak of bepaal je toch zelf?  En, zoniet, waar blijf je dan met de eigen verantwoordelijkheid?  Als ik geinteresseerd ben in een bepaald boek en/of geloof en iemand anders is daar kritisch over  mag dat.  Daar staat tegenover dat ik de mogelijkheid heb te reageren op die kritiek.  Blijkbaar zijn er mensen die zo kwetsbaar zijn dat er  alleen maar wraakgevoelens naar boven komen.  En dat men doodsbedreigingen uit naar diegene die kritisch was op iemands geloof of boek.

Ook de hedendaagse media is een platform waarop alle mogelijke meningen geuit kunnen worden. Niet zelden wordt een goed bedoelde opmerking of overtuiging uit zijn verband gehaald waardoor gemaakte opmerkingen ineens een andere lading krijgen.  Het is en blijft van essentieel belang de context te begrijpen waarin opmerkingen worden gemaakt.  Net als informatie uit de Bijbel of Koran ook beoordeeld dient te worden in de context waarin deze geschriften zijn gemaakt.  En dat we vervolgens dan ook eventuele kritiek schouderophalend dienen op te vatten.

Vanuit het raam van mijn woonkamer kijk ik uit over een prachtig weiland en zie schapen en een enkele koe. In de verte rijdt een trein.  Huiskat Sipek denkt er het zijne van en ligt met gesloten ogen na te denken op de vensterbank.  Waar denkt zo'n beest nu aan?  Wanneer krijg ik weer eten?  Of denkt hij helemaal niet.  Hij gaat vermoedelijk louter op zijn instinct af.  Dat zouden meer mensen moeten doen.  Ik heb wel eens iemand horen zeggen: "Toen ik mijn verstand ging gebruiken ben ik in de problemen gekomen".  Een beetje verstand is nooit weg maar denk aan je gevoel.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten