donderdag 23 september 2010

Realiteit.

Realiteit.

Ik krijg regelmatig prachtige foto's gemaild van een goede vriend.   Iemand die het zelf niet zo makkelijk heeft maar altijd stilstaat bij zaken die er werkelijk toe doen.  Iemand waar ik graag naar luister en op een ontspannen manier mee van gedachten wissel.  Hij is één van de weinige vrienden die mij inspireren en je stof tot nadenken geeft op datgene wat er bv. op zo'n foto staat. 

Onlangs kreeg ik een aantal foto's gemaild waarvan er één bij zat van de favela's in Brazilië.  Mijn reactie was dat het prachtige foto's waren waarbij we ons dienen te realiseren dat we in een mooie wereld leven.  En dat we moeten beseffen dat we dit zo willen houden.  Behalve dan de favela's in Brazilië.
Het is een bewijs van onvermogen dat een land dit soort gemeenschappen toestaat.

 Dat er nu wat aan de daar heersende criminaliteit gedaan wordt, er worden zwaar bewapende politieagenten naar toe gestuurd, is het paard achter de wagen spannen. Het is hetzelfde wanneer je een hond niet goed opvoedt hij altijd aan de leiband moet lopen.
Het is het gedachtegoed van regeringen die reageren op kwalijke, ontoelaatbare toestanden, afdoen met de opmerking dat het nogal meevalt.

Het is, mijns inziens, zaak niet meer accepteren dat er iets mis is, maar je realiseren dat het ook anders kan !

Hoe is het eigenlijk in Nederland met dit fenomeen?  Heb ik eigenlijk niet eerder gehoord dat er in Nederland ook zaken zijn die het daglicht niet kunnen verdragen?  Neem nu het grootschalige kindermisbruik door onze katholieke vrienden.  En dat die arme stumper in zijn paarse jurk uit Rome zich moet laten influisteren dat het niet meer dan geroddel is?    En dat het nogal meevalt.  Nu, het valt niet mee!   Er is, dankzij het celibaat, sprake van grove schending van de mensenrechten.  Er is sprake van een grootschalig pedofielen-netwerk met als dekmantel de katholieke kerk. 

Historisch gezien hadden zij al niet zo'n beste naam.   Want waren het niet de topnazi's die, met behulp van diverse kloosters en met het betalen van veel geld, konden ontkomen naar Zuid-Amerika.  Dat is hooguit 60 jaar geleden.  En er waren maar weinig mensen die daarvoor verantwoordelijk gesteld werden.   De kerk wast zijn handen in onschuld.  Een paar wees- gegroetjes en in een donker hoekje van de kerk aardig zijn voor meneer pastoor en je was van je zonden verlost.   

Het doet me denken aan een mopje dat ik niet zo lang geleden hoorde:  Er komt een jongeling aan bij het klooster en meldt zich aan.  Hij wordt rondgeleid door een oudere broeder en deze beantwoord de vele vragen die de jongeling heeft.  Onder andere heeft de knaap ook wat vragen m.b.t. seksualiteit.  Nu, daar heeft de oudere broeder wel een antwoord op.  Na binnen te zijn rondgeleid komen zij aan bij de tuin van het klooster.  Aan het eind van de tuin ziet de jongeling een grote regenton staan met een gat in het midden. De ouderling meldt dat als hij alle dagen van de week, behalve woensdag, voor de ton gaat staan  hij voldoende weet over seksualiteit.  Maar, vraagt de jonge broeder:"waarom woensdag niet"?   "Nu", zegt de oudere broeder.  "Woensdag zit jij in die ton".

Hulde aan de partijen en personen die dingen bij de naam durven noemen.  En meedelen dat er strikte maatregelen dienen te worden genomen om uitwassen te voorkomen.  Waarbij je na een tijdje merkt dat  ook bij de gevestigde partijen reacties komen dat  zaken veranderd dienen te worden.

Ik moet hierbij ook denken aan de mentaliteit die in de 30-er jaren in Nederland ontstond bij die lui van het "gebroken geweertje". Het is dezelfde mentaliteit van mensen die, bij het aanschouwen van misstanden op straat, hun hoofd omdraaien en doen alsof zij niets gezien hebben.  En die geen hulp verlenen wanneer er bv. iemand in het water ligt en om hulp roept.  Het psychologische fenomeen is dat, naarmate er in zo'n situatie al personen bij staan kijken, mensen helemaal niets meer doen. Het moet getuigen van moed en doortastendheid als er mensen zijn die toch aktie ondernemen.

Het is de Nederlandse mentaliteit dat er alleen gereageerd wordt op de personen die misstanden signaleren i.p.v. dat er concreet wat aan die misstanden wordt gedaan.  Als je je hoofd boven het maaiveld uitsteekt...............




 

woensdag 8 september 2010

Ergernis.....

Ergernis.

Gisteravond gekeken naar een uitzending van Pauw en Witteman.   Een verademing na de uitzendingen van Knevel en V.d. Brink.  Over de laatste twee heb ik al één en ander geschreven.   Niet nodig daar verder aandacht aan te schenken.  De gasten die gisteravond waren uitgenodigd waren interessant.  Het opmerkelijke echter waren  twee mensen die aan tafel zaten waarvan de één gereageerd had op een oproep van de kinderen van een vrouw die werd verdacht van overspel in Iran.  Volgens de islamitische wetgeving staat op overspel steniging.
 Dat een dergelijke primitieve straf nog uitgevoerd wordt tart alle vormen van medemenselijkheid en kan ook alleen maar verwacht worden in landen die in hun ontwikkeling ver achter blijven bij de geciviliseerde wereld.  U raad het al.  In Islamitische contreien komt een dergelijke straf nog steeds voor.  De genoemde oproep was gepubliceerd in de Volkskrant en liet aan duidelijkheid niets te wensen over.  Het artikel is de moeite waard er aandacht aan te schenken en de absurditeit te benadrukken.   Toch vond één van de uitgenodigde gasten, een man met een baardje en een strak mutsje op zijn hoofd ( meer lijkend op een condoom) dat de Westerse wereld zich niet met interne zaken van een land moet bemoeien.  Zijn reactie was dat de Westerse wereld maar moet wennen dat er landen zijn die met een dergelijk "vergrijp" anders omgaan dan men in het Westen gewend is.  Op de vraag wat hij zelf vond van steniging reageerde hij af met de opmerking dat hij het ook wreed vond maar dat dit nu eenmaal usance was in Islamitische landen.   En dat dit een probaat afschrikwekkend middel was.   Wat moeten kinderen anders denken van een vrouw die zich te buiten gaat aan overspel.  Dat er voor "vreemdgaan" nog een tweede persoon aan te pas komt vergat hij gemakshalve.  Ook ging hij niet in op de vraag hoe kinderen denken aan een vrouw die door steniging om het leven wordt gebracht.

 Bij het kijken naar deze meneer ondervond ik een toenemend gevoel van walging, ergernis, woede  en agressie.   Hoe bestaat het dat er nog dergelijke mensen op deze aarde rondlopen en nog erger.  Dat zij in Nederland wonen en dat zij gebruik maken van de verworvenheden die er in dit land zijn.  Zelfs Femke Halsema, boegbeeld van Groen Links, keek steeds verbaasder aan tafel en mengde zich in dit gesprek en maakte duidelijk dat hierbij de Universele Rechten van de mens  geschonden worden.   En dat dit niets met landen te maken heeft die Islamitisch zijn.  De Universele Rechten van de mens gelden wereldwijd en die houden niet op bij bepaalde grenzen.

Als we naar de demografie van de wereld kijken zien we een afnemend aantal kinderen dat geboren wordt in de Westerse wereld en een toenemend aantal kinderen dat geboren wordt in het Midden Oosten en Afrika.  Dus voornamelijk Islamitische landen.
  In de 60-er en 70-er jaren van de vorige eeuw was het  nauwelijks interessant aandacht te schenken aan welke vormen van religie dan ook.   De secularisatie greep in de Westerse wereld om zich heen en religie was uit de mode.  Toch begint het wel interessant te worden aandacht te schenken aan de toenemende uitwassen van de verschillende vormen van religie.

 Als we het hebben over de Christelijke wereld komen ook uitwassen naar voren.  Ik denk alleen al aan kindermisbruik dat steeds grotere vormen blijkt aan te nemen.   Het meest duidelijk in dit geval was de column van Youp van het Hek in de NRC van afgelopen zaterdag die onder het kopje: "Roomse rukkers" meldt dat hij eigenlijk medelijden heeft met God.  Ik citeer: "Het moet toch verschrikkelijk zijn als je ziet dat je kerk door zo'n stelletje hypocriete viespeuken wordt bestuurd. Mannen die niet mogen neuken, terwijl dat toch één van de aangenaamste bezigheden op deze aardbol is".   Dit ten gevolge van het Celibaat dat geslachtelijke omgang verbied van mensen die zich uitsluitend richten op het verspreiden van het Christelijke geloof.   Als ik Christelijk of katholiek zou zijn zou ik me diep schamen.   Ik zou het niet eens hardop durven zeggen. 

Youp vond dan ook dat de keuze voor een rechts kabinet wel op zijn plaats was. Mits dat Maxime Verhagen consequent zou zijn geweest en niet alleen voor het verbieden van de islam is.  Wat Youp betreft zouden alle geloven er aan moeten geloven.  

Geert Wilders heeft groot gelijk dat hij a.s. zaterdag in New York gaat betogen tegen het bouwen van een moskee in de buurt van Ground Zero.  En het is veelzeggend dat Job Cohen, als vertegenwoordiger van de Pvda, die zijn vragen in de Tweede Kamer van een briefje af moet lezen, meldde dat Geert Wilders de reis  naar de V.S. belangrijker vindt dan het vormen van een nieuw beleidsplan voor de komende regering.

Mijn vrijheid van meningsuiting is deze:   Weg met de vrijheid van religie.  Weg met het byzonder onderwijs ( ik bedoel katholiek, christelijk en helemaal islamitisch) .  Dit zijn vormen van absolutisme.
Vrijheid van meningsuiting waarbij men open dient te staan voor welke vorm van weerwoord ook.

Nog even een citaat van Ian Buruma: "Als vrijheid wordt verabsoluteerd, dan zullen we zien hoe ook de beste ideeën eindigen in een catastrofe".