een stukje nostalgie.....

Een stukje nostalgie overviel me na het plaatsen aan de muur van 4 schilderijen van mijn opa's.  Beide tonen met hun expressie gevoel voor lijnen en perspectief.  Twee schilderijtjes betreffen replica's van Johannes Vermeer; "Het meisje met de parel"   en het andere: "Het zieke kind".  Beide overgeschilderd van een ansichtkaart.   Datum van schilderen van mijn opa vermoedelijk in de 40-er of begin 50-er jaren.  Beide schilderijtjes hebben jarenlang de muur versierd van het huis van mijn opa en oma.  Bij mijn wekelijkse bezoek, met mijn vader- het waren zijn ouders - keek ik langdurig naar beide beeltenissen.  En daarbij altijd gedacht hoe knap het is om dergelijke portretten na te schilderen.   Ik was er trots op dat mijn opa dat kon. Om vervolgens in mijn geheugen te prenten om nooit meer te vergeten.  Van huis uit was hij stoffeerder en in het bezit van een eigen praktijk.   Het ging hem voor de wind omdat hij opdrachten kreeg zowel uit Nederland als Belgie en Duitsland.   We praten over een periode na de oorlog voordat u een verkeerde gedachte krijgt.

De twee andere schilderijtjes zijn van de vader van mijn moeder en betreffen twee landelijke taferelen. Een vergezicht aan een bosrand en een boerderij met daarvoor twee koeien en wat bomen.  Op deze schilderijen is behalve zijn naam: J.H. Habiecht ook het jaartal vermeld nl. 1941.   Ook deze prentjes zijn overgeschilderd van een kaart of map.   De schilderijtjes zijn, net als van mijn andere opa over- of nageschilderd op triplex en altijd bewaard gebleven in oude lijsten.   Deze lijsten heb ik onlangs verwijderd en alle 4 de schilderijtjes geplaatst in lijsten met een aluminium rand.  Daar krijgen zij een wat moderne uitstraling.  Met name de schilderijtjes van Johannes Vermeer hangen op een plek boven de bank.  Terwijl ik zittend op een stoel t.o. de bank keek naar de schilderijen zie ik ook twee Yoda's ( poppen uit Star Wars), een grote en een kleine.  Zij staan boven op de rugleuning van de bank.  Die grote Yoda kijkt in de richting van de beeltenissen en hij doet dat met veel bewondering.   Die kleine Yoda is wat verlegen en verschuilt zich bij de grote en durft niet te kijken.

Zomaar wat gedachtes bij het lezen van het boek van Jan Bransen: " Word zelf filosoof ".